Maar als het stof neergedwarreld is, moeten we ook kunnen nadenken over de essentie van deze affaire.
En die is NIET:
- Mag een minister op café gaan? (Uiteraard wel.)
- Mag een minister in het publiek zat zijn? (Voor mij wel, maar hij zou als publiek figuur beter moeten weten.)
- Was het een nodeloze snoepreis? (Geen flauw idee; daarvoor dienen parlementaire commissies.)
- Mag een minister op 'snoepreis' gaan? (Nee, uiteraard, maar ook dat is m.i. een zaak die in de regering en het parlement moet aangepakt worden mocht dat zo zijn.)
- Mag een dienster van een café uit de biecht klappen? (Nee; discretie op het juiste moment is voor mij een basisvereiste voor een werknemer.)
- Mag iemand zijn beklag doen over een uit de biecht klappende dienster? (Uiteraard.)
- Moet een cafébaas zijn uit de biecht klappende dienster ontslaan? (Ontslag is misschien een beetje uit proportie getrokken; een reprimande had misschien beter geweest.)
- Mag een minister zijn persoonlijk prestige en macht in de schaal leggen om iemand te laten ontslaan? (Pfff, not nice, maar moeilijk te bewijzen.)
De essentie is voor mij géén van bovenstaande dingen.
(Hoewel we over alles wel uitgebreid kunnen in discussie gaan bij een goede pint.)
De essentie is voor mij dat een minister, voor het parlement, het recht op vrije meningsuiting in twijfel trekt.
Ik wil van deze gelegenheid en dit non-event gebruik maken om een gevaarlijk fenomeen in onze maatschappij te signaleren. Wij leven in een tijdgeest waarin het iedereen vrij staat naar goeddunken en zonder enige verantwoordelijkheid op blogs te gaan posten. Dit overstijgt zelfs het moddergooien. Het is bijna onmogelijk om zich daartegen te verdedigen. Iedereen van u is een potentieel slachtoffer.Hij beschrijft 'het staat iedereen vrij te publiceren' als 'een gevaarlijk fenomeen'.
Dit kan voor mij niét door de beugel. Het gaat in tegen de basisgedachte van onze democratie: dat iedereen gelijke rechten heeft op een eigen mening.
Voor alle duidelijkheid: er zit ook een ernstige denkfout in zijn bewering. 'Naar goeddunken en zonder enige verantwoordelijkheid' ? Niets is minder waar. Er bestaan genoeg wetten en mechanismen om er voor te zorgen dat iemand zijn verantwoordelijkheid opneemt (laster & eerroof, kortgedingen etc.). Dat zijn mechanismen die zichzelf al bewezen hebben door de tijd heen, en die *los staan van het medium*. Of iemand nu publiceert in een krant of op een blog, hij mag geen laster verspreiden. (Wie de zaak van M.E. gevolgd heeft, weet dat gerechtelijke procedures maar al te makkelijk op te starten zijn.)
Uiteraard moet iedereen zijn verantwoordelijkheid opnemen.
Maar die verantwoordelijkheid moet afgedwongen worden. De middelen om de vrije meningsuiting uit te oefenen moeten daarom niet afgesloten worden.
Het gevoel dat nu gecreëerd wordt, de gepercipieerde boodschap is: "Publiceren, dat is een voorrecht voor een beperkte, gecontroleerde elite. Het plebs mag niet zo maar publiceren."
En exact dat gevoel is wat bij mij de nodige woede opwekt. En waar volgens mij terecht met zo luid mogelijke stem moet tegen geprotesteerd worden.
Labels: bloggen, gevaarlijk, opinie, pieter de crem
3 reacties | links | Deel dit!
